En weer
zal jij vandaag
niet jarig wezen

geen vlaggetjes,
geen slingers
geen ballonnen

geen taart
geen kaarsjes
en geen cadeautjes

geen jaartje erbij
en "Wat word je toch groot, mijn kind"

geen terugkijken
op vroegere jaren

Ben je nog steeds 8 jaar?
Of ben je toch stiekem uitgegroeid
tot een geweldige jonge man
met de baard in de keel?
Zou je zo zijn geweest?

Geen feest vandaag
Een heel klein beetje misschien
Om je bestaan te vieren

8 jaar
5 maanden
18 dagen
Een heel leven?

Eén ding weet ik wel:
Het was
veel en
veel
en veel
te kort

Naar een gedicht van Jannie Kuipers,
geschreven voor haar dochter Iris.

Voor jou

Ik staar omhoog, en zoek naar jou
In het zwarte van de nacht
Ik stel mij voor, dat jij daar bent
En gewoon tegen mij lacht

Ik zie je niet, ik hoor je niet
Maar doordat ik je zo mis
Ben ik van het feit doordrongen
Dat daar boven mij “iets” is

Ik sluit mijn ogen en beleef
Een intensief moment
Ik weet gewoon, ik voél gewoon
Dat jij dicht bij me bent

Je naam gaat van mond tot mond,
Gaat door de straten,
Blijft hangen in de huizen
Je echo waart rond.

Je naam als een luchtballon
- zonder die draad om
je bij ons te houden –
zweeft weg naar de zon.

Je naam moet hier blijven
Dus zal ik die schrijven
En altijd weer noemen.

Je naam zal ik zingen,
Met liefde omringen,
Jouw naam zal ik noemen.