Toen jouw doodstijding kwam
Legde dat ons leven lam
De toekomst ging dicht
Gedoofd werd het licht

Er volgden jaren van pijn
Als gevolg van jouw "er niet meer zijn"
Jaren van een soort mist
Waarin men naar houvast grist

Elke minuut van de dag en de nacht
Werd er door ons op jou gewacht
Totdat je binnen komen zou
Om ons te bevrijden van die ijzige kou

Tien jaren nu na jouw dood
Is het verdriet nog steeds erg groot
Maar de weg van jouw verleden
Loopt dwars over het pad van ons heden

Zo alleen kan jouw aards bestaan
Met ons leven hier verder gaan
En als er echt een andere wereld is
Dan verzacht dat ons enorme gemis

Wellicht dat ik dan, mijn lieve kind
Jou ooit later weer eens vind
Zodat we voor altijd samen zijn
Verlost van gemis, verdriet en pijn