Gedichtenpagina 9
Verbinding
Soms duren minuten lang
Soms duren uren kort
Soms maakt de tijd me bang
Alsof het heimwee zich op me stort
De afstand tot mijn kind
Is niet in tijd te meten
Als ik hem ooit weer vind
Is dat in een ander weten
Onze tijd, de aardse tijd
Is slechts van tijdelijke aard
Ons kind, al ben ik hem hier kwijt,
Wordt in een andere dimensie bewaard.
In
herinnering en verlangen blijft hij bestaan
In tast- en ontastbare zaken
En moet ik mijn weg hier nog gaan
En zonder hem het aardse afmaken?
Doch in ons aardse leven
Zijn we de verbinding soms kwijt
Tijd soms lang, soms maar even
Ons verlangen brengt verbinding in die tijd.
© Kokkie Jonkers
Samen en toch alleen
Gaat je kind dood
Ondraaglijke hartepijn
Dit leed onmeetbaar groot
Zal altijd bij je zijn
En dan….
Sta je alleen
Alleen met je verdriet
De mensen om je heen
Zien al je tranen niet
En dan….
Gaat het leven door
Een lange weg van rouw
Het kind dat je verloor
Blijft levenslang bij jou
© Rina Doeland
In het oog
Jij kijkt mij
Nog altijd aan
Nu steeds meer
Mensen denken:
Het leven gaat door
Het is al weer….
Zo lang geleden
Jij kijkt mij
Nog altijd aan.
Jij bent nog niet voorbij.
Nu je naam
Steeds minder
Wordt genoemd
Nu je steeds minder
Meedoet in de verhalen
Ben je er nog meer
In het gat in mijn hart
Jij kijkt mij daar
Nog altijd aan
Nu anderen
Zeggen dat
Ik je los moet laten
Jou loslaten
Is jou en mijzelf
Verraden.
Jij kijkt
Mij nog altijd aan
Jij geeft me
Nog vaak een knipoog
Van verstaan.
Jij bent
Voor altijd
Mijn kind
Nooit uit mijn hart
Ook al ben je
Uit het oog.
Jij bent zacht
Geborgen in
Het oog van mijn hart.
© Marinus van den Berg
Heb ik los moeten laten
Je lichaam
Heb ik terug moeten
Geven aan het stof.
Je ziel
Wie je was
Wie je wilde zijn
Wat je voor mij betekende
Raakt mij nog steeds
Niet minder
Maar meer.
Je vlindert soms
Zomaar
Binnen in mijn bestaan.
Je laat je soms
Ineens zien,
Schoon als een libelle.
Je passeert soms
Onverwacht
In een zwaan die
Voorbij gaat.
Je blijft anders
In mijn bestaan bewaard
Als een kostbaar verhaal
Dat verder gaat.
Je bent pijnlijk verder weg
En wonderlijk dichtbij
Als een oplaaiend vuur
Als een ongeneeslijk
Heimweeverlangen
In mijn donker
Licht jij op
© Marinus van den Berg
Toekomst
Loop ik op het ritme van het gemis
Gepijnigd door het feit
Dat mijn kind hier niet meer is
De tijd, gemeten in jaren
Tikt steeds verder door
De herinneringen die wij bewaren
Zijn de voetstappen van zijn aardse spoor
Grenzeloos is soms het verlangen
Naar dat wat is geweest
In heimwee vaak gevangen
Kwelt het gemis het meest
Altijd weer de harde realiteit
Dat vroeger niet meer bestaat
Dat alle goede herinneringen ten spijt
Het verdriet mee de toekomst binnen gaat
Een toekomst zonder mijn kind
Maar wel getekend binnen de lijnen
Waarin het verleden zich bevindt
En waarin de liefde voor mijn kind nooit zal verdwijnen
© Kokkie Jonkers
|
|
|
|
